Sezon zimowych jazd po torze we Wrocławiu właśnie się zakończył. W ostatniej eliminacji dominowała już typowo wiosenna aura. Kierowcy nie narzekali na przyczepność, w końcu mogli założyć ulubione slicki i cieszyć się większymi prędkościami. Już parę dni przed zawodami mogli sprawdzić swe umiejętności oraz warunki panujące na torze, gdyż organizator stworzył możliwość zapoznania z torem na kilka dni przed imprezą. Każda załoga miała do pokonania dwa dość skomplikowane, szybkie przejazdy.

Wielu kierowców już na samym początku myliło trasy, jeżdżąc po trawie albo pod prąd. Problemy pojawiały się również na mecie, gdy trzeba było zatrzymać samochód tak, by słupki znalazły się pomiędzy osiami. Mniej więcej połowie zawodników udało się to zrobić. Reszta albo nie stawała w miejscu, albo stawała, tyle że za daleko. Dużą atrakcją tuż po szybkim prawym była hopa, którą przy jednym przejeździe uczestnicy pokonywali dwukrotnie i wokół której zbierał się największy tłum kibiców oraz fotografów czekających na momenty, kiedy samochód odrywa się całkiem od asfaltu. Przy drugim przejeździe fotokomórki odmówiły posłuszeństwa i zastąpiono je stoperami. O dziwo udało się zmierzyć czas do trzech miejsc po przecinku. Jak zwykle organizatorzy zadbali o wyżywienie i gorące napoje dla zawodników oraz dopilnowali bezpieczeństwa na torze.

IV Eliminacja Zimowego Grand Prix Wrocławia, 21.03.2009 (Wrocław)

Zobacz cala galerie...

W standardowym dla tego cyku imprez podziale na osiem klas wyłoniono ośmiu najszybszych zawodników, którzy wzięli udział w finałowym przejeździe specjalnym pojazdem podstawionym przez organizatora. I tak, rozpoczynając od klasy pierwszej zwycięzcami zostali: Szymon Rusin, Andrzej Górski, Adam Balcerak, Łukasz Pisarek, Bartek Tęcza, Kamil Gliszcza (klasa: diesel), Virnik (w klasie RWD) oraz Bronski Beat, który swoim jeszcze mocniejszym Evo IX znalazł w końcu godnego siebie przeciwnika – Artura Banasiewicza w mocno zmodyfikowanej Imprezie STi . Ostatecznie Bronski pokonał Banasiewicza o setne sekundy i tym samym stanął na podium w klasie ósmej. Tuż za tymi dwoma kierowcami znaleźli się Piotr Grochocki i Tomasz Śliwa. W klasyfikacji generalnej po Bronskim i Banasiewiczu uplasował się Virnik w BMW M3. Klasa sponsorska wrocławskiego dealera Subaru przyznała nagrody trzem pierwszym zawodnikom startującym samochodem marki Subaru: Arturowi Banasiewiczowi, Piotrowi Grochockiemu i Tomaszowi Śliwa.

Po rozdaniu nagród wszyscy się rozjechali, by po trzech godzinach spotkać się w Casinos Poland na ceremonii wręczenia pucharów z okazji zakończenia cyklu Zimowe Grand Prix Wrocławia. Po oficjalnym rozdaniu nagród i dyplomów goście długo jeszcze cieszyli się dobrą muzyką, poczęstunkiem, turniejem ruletki amerykańskiej, a przede wszystkim dobrym towarzystwem, w którym rozmowy toczyły się głównie w jednym temacie – rajdowym.

Rozmowa z Bronski Beat:

Anna Grzesik: Jak Ci się dzisiaj jeździło po torze?

Bronski Beat: Jak zwykle bardzo fajnie. Lepiej byłoby na tym torze zrobić dwa okrążenia ale szybsze niż takie kręcenie się w miejscu. Większość zakrętów jechałem na jedynce, to jest straszne katowanie skrzyni biegów i półosi. Ostatnio w ogóle wzmocniłem mój samochód – zmieniłem wydech i oprogramowanie. Teraz ma około 370 KM

AG: Miałeś dzisiaj solidnego przeciwnika...

BB: Tak, Artur ma mocniejsze auto, ma lepszą skrzynię biegów, no ale jednak udało mi się i bardzo z tego powodu się cieszę. Szkoda, że reszta nie włączyła się do walki tylko pozostali tak trochę obok.

AG: Tomek Śliwa całkiem za wami nadążał.

BB: Tak, ale stracił jednak ponad 20 sekund do nas.

AG: Jak Ci się podobał cały cykl tych zimowych imprez?

BB: Impreza jest bardzo fajną inicjatywą, zawody są naprawdę bardzo przyjemne. Dobrym pomysłem jest organizowanie takich amatorskich zawodów, gdyż kierowcy mogą sobie tutaj potrenować i zdobywać doświadczenie.

AG: Dziękuję bardzo za rozmowę.

BB: Ja również dziękuję.

Rozmowa z Arturem Banasiewiczem

Anna Grzesik: Jak samopoczucie po rywalizacji z Bronskim? Biliście się na dziesiątki sekund.

Artur Banasiewicz: Nawet nie na dziesiątki. Na setne sekund! Ale ja to traktuję jako zabawę i dobrą lekcję od zawodowca, od którego można się wiele nauczyć, więc nie miałem jakiegoś dużego ciśnienia i traktuję to jako miłe spędzenie wolnej chwili.

AG: Czy trasa nie jest zbyt trudna?

AB: Nie, jeździ mi się dzisiaj dobrze. Trasa jest bardzo ciekawa: techniczna i szybka więc można się wykazać umiejętnościami. Są wszystkie rzeczy potrzebne do dobrej zabawy. I jeżeli jest dobry pilot, to tak naprawdę nie ma problemu z trasą.

AG: Twoja Impreza jest naprawdę szybka...

AB: Tak, jest trochę przerobiony. Mam większy intercooler, inna turbina, silnik jest zamknięty, na innym programie, kłowa skrzynia biegów, inne dyfry. Samochód jest zrobiony pod takie pojeżdżawki. Choć kilka razy już zmieniałem w nim silnik.

AG: Co sądzisz o całej imprezie Zimowe Grand Prix Wrocławia?

AB: Fajny tor, fajna impreza, techniczne szybkie trasy. Jedynie organizatorzy są trochę niesprzyjający, dlatego też dzisiaj taka słaba frekwencja jest na imprezie.

AG: Jakie masz plany rajdowe?

AB: Myślę o Kielcach, bo kolega, który jeździ na tamten tor usilnie mnie do tego namawia. Coraz bardziej przekonuję się do rajdów w Czechach, choć do tego musiałbym sobie zrobić klatkę i przygotować odpowiednio auto, gdyż takie są tam wymogi. Na razie muszę się jeszcze dużo nauczyć, żeby myśleć poważnie o jakiś trudniejszych rajdach i dlatego traktuję te starty jako naukę i dobrą zabawę.

AG: Dziękuję za rozmowę.

AB: Dziękuję.

Anna Grzesik